Her çiftin kimin elinden geçtiğini yazıyoruz. Monte Urano’da dört kişi ve birkaç usta.
“Bir çocuk ayakkabısının güzel olması yetmez. Önce ayağın ne istediğini dinlemek gerekiyor; güzellik sonra geliyor.”
Babası Bruno Vitali’nin 1966’da kurduğu atölyede büyüdü; çocukken kesimden artan deri parçalarıyla oynardı. Milano’da ayakkabı tasarımı okuduktan sonra Monte Urano’ya döndü. Ottavino kalıplarını çocuk fizyoterapistlerinin geri bildirimleriyle o çiziyor.
“Kalıp yalan söylemez. Ayak geniş istiyorsa geniş yaparız.”
Otuz beş yıldır çocuk ayakkabısı kalıbı hazırlıyor. Bir çiftin tabanının kalıp üzerinde nasıl oturacağına o karar veriyor. Botlarımızın ve sneaker’larımızın montajı onun tezgâhından geçer.
“Dikiş içeride kalır, kimse görmez. Ama ayak hisseder.”
Atölyenin en eski ustalarından. Salvia’nın çiçek deliklerini ve kenar dikişlerini, Nuvola’nın ters dikişini o yapıyor. Bir çiftin dikişi yaklaşık iki saat sürüyor; o bu iki saate “ayakkabının sessiz kısmı” diyor.
“Kutu, ayakkabıdan daha uzun yaşamalı. Ben onun için çiziyorum.”
Çocuk kitapları resimlerken Elena Vitali ile tanıştı. Giardino’nun her çiftini elde boyuyor ve yedi kutu konseptinin hepsini o çizdi. Kızının çizdiği bir bahçe resmi, Giardino’nun ilk desenidir.
Altı durak, her durakta kim çalışıyor: Üretim serüveninde.
Çerezler hakkında. Sitenin çalışması için zorunlu çerezleri kullanıyoruz. İzin verirseniz deneyiminizi hatırlamak ve siteyi iyileştirmek için başka çerezler de kullanırız. Zorunlu çerezleri kullanıyoruz; diğerleri için izninizi soruyoruz. Çerez politikası · KVKK